جدای از اختلافات درون حاکمیت که در این سال به حد اعلای خود رسید ، دشمنی و عداوت جریان اقتدار گرا در برابر جریان آزادی خواه و دگر اندیش نیز نمودی مشهود داشت. به طوری که سبب شکل گیری جایگاهی مشخص برای حرکات آزادی خواه و عدالت طلب در سطح جامعه ، تحت عنوان اعتراضات صنفی معلمان ، اعتراضات صنفی کارگران ، اعتراضات فعالین حقوق بشری و زنان ، آن هم در تعامل با حرکات دانشجویی گردید.
اما از آن جا که عداوت با دانشجویان و دانشگاهیان ، ریشه در کینه ای نزدیک به یک قرن با جوامع آکادمیک و علمی دارد ، به دور از انتظار نبود که فشار های وارده بر دانشگاه و دانشگاهیان بسیارگسترده تر از فشار های وارده بر دیگر گروه های فعال در سطح جامعه ، باشد
جدای از مسایل مطرح شده باید این حقیقت تلخ را عنوان کرد که گویی هر ساله 18 تیر ، بایستی همراه شود با خفقان ، ارعاب ، ترس و دلهره برای جامعه و دانشگاه. به نحوی که امسال نیز در حالی دانشگاه به استقبال 18 تیر رفت که تحصن آرام و قانونی اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت در مقابل دانشگاه امیرکبیر و در اعتراض به فشار های وارده بر جامعه و دانشگاه به روشی غیر قانونی ، بر هم زده شد و اعضای منتخب اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان دستگیر و به زندان امنیتی منتقل شدند، اما در این بین حمله به دفتر ادوار تحکیم وحدت همراه با شلیک تیر و شکستن اموال موجود در دفتر ادوار و دستگیری اعضای سازمان دانش آموختگان دفتر تحکیم وحدت و سرایدار دفتر ادوار ، به همراه ضرب و شتم و وارد آوردن جراحت و ایجاد رعب و وحشت و سلب آرامش ساکنان منطقه ، چه جای توجیه قانونی می تواند داشته باشد، که اگر داشت هرگز در زمان حمله به دفتر ادوار ، در جواب افکار عمومی پرسشگر، عنوان نمی شد که ماموران مبارزه با مواد مخدر در محل حضور دارند.
اما در این میان نبود فرهنگ نقد پذیری در میان دلباختگان عرصه قدرت و جلوگیری از اعمال خبر رسانی آزاد و صحیح و برخورد های به دور از قانون در مواجهه با دانشجویان به هیچ وجه دور از انتظار نبوده و نیست ، ولی سکوت معنی دار عده ای که خود را داعیه دار آزادی خواهی و اصلاح طلبی می دانند آن هم در این مقاطع حساس کنونی ، حقیقتی را در مقابل دیدگان بیدار و وجدان آگاه جامعه ، روشن خواهد ساخت که ، تا چه اندازه داعیه داران شعارهای آزادی خواهانه و عدالت طلبانه به شعارهای خود معتقدند و مشخص خواهد شد که ، آیا کاربرد این شعارها تنها در عرصه انتخابات و در جهت کسب اریکه قدرت است و یا در جهت حمایت از اقشار مظلوم جامعه .
در پایان این نکته را یاد آور می شویم که یکی از اعضای شورای عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شهرکرد و عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت _ حنیف یزدانی _ که همراه با سایر اعضای دفتر تحکیم وحدت و به طور غیر قانونی دستگیر شده اند همگی دانشجویانی بودند که تنها گناهشان حقیت گویی و حقیت خواهی بوده است.
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شهرکرد ضمن حمایت از حرکت قانونی دفتر تحکیم وحدت_ که در حمایت از دانشجویان بی پناه امیرکبیر صورت گرفت_ اعلام می دارد که خواهان آزادی هر چه سریع تر و بی قید و شرط دانشجویان دستگیر شده دفتر تحکیم وحدت و اعضای سازمان دانش آموختگان ادوار و دانشجویان در بند امیرکبیر می باشد و بیان می دارد اکنون که کشور عزیزمان ایران در آستانه تحریم سوم سازمان ملل قرار گرفته و اوضاع نامناسب اقتصادی فشار زیادی بر جامعه تحمیل داشته ،فشار به دانشجویان نه تنها در جهت حل این مشکلات مفید واقع نخواهد شد بلکه سبب تزلزل هر چه بیشتر جایگاه بانیان و آمران اصلی این فشار ها ، خواهد گردید.
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شهرکرد
اما از آن جا که عداوت با دانشجویان و دانشگاهیان ، ریشه در کینه ای نزدیک به یک قرن با جوامع آکادمیک و علمی دارد ، به دور از انتظار نبود که فشار های وارده بر دانشگاه و دانشگاهیان بسیارگسترده تر از فشار های وارده بر دیگر گروه های فعال در سطح جامعه ، باشد
جدای از مسایل مطرح شده باید این حقیقت تلخ را عنوان کرد که گویی هر ساله 18 تیر ، بایستی همراه شود با خفقان ، ارعاب ، ترس و دلهره برای جامعه و دانشگاه. به نحوی که امسال نیز در حالی دانشگاه به استقبال 18 تیر رفت که تحصن آرام و قانونی اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت در مقابل دانشگاه امیرکبیر و در اعتراض به فشار های وارده بر جامعه و دانشگاه به روشی غیر قانونی ، بر هم زده شد و اعضای منتخب اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان دستگیر و به زندان امنیتی منتقل شدند، اما در این بین حمله به دفتر ادوار تحکیم وحدت همراه با شلیک تیر و شکستن اموال موجود در دفتر ادوار و دستگیری اعضای سازمان دانش آموختگان دفتر تحکیم وحدت و سرایدار دفتر ادوار ، به همراه ضرب و شتم و وارد آوردن جراحت و ایجاد رعب و وحشت و سلب آرامش ساکنان منطقه ، چه جای توجیه قانونی می تواند داشته باشد، که اگر داشت هرگز در زمان حمله به دفتر ادوار ، در جواب افکار عمومی پرسشگر، عنوان نمی شد که ماموران مبارزه با مواد مخدر در محل حضور دارند.
اما در این میان نبود فرهنگ نقد پذیری در میان دلباختگان عرصه قدرت و جلوگیری از اعمال خبر رسانی آزاد و صحیح و برخورد های به دور از قانون در مواجهه با دانشجویان به هیچ وجه دور از انتظار نبوده و نیست ، ولی سکوت معنی دار عده ای که خود را داعیه دار آزادی خواهی و اصلاح طلبی می دانند آن هم در این مقاطع حساس کنونی ، حقیقتی را در مقابل دیدگان بیدار و وجدان آگاه جامعه ، روشن خواهد ساخت که ، تا چه اندازه داعیه داران شعارهای آزادی خواهانه و عدالت طلبانه به شعارهای خود معتقدند و مشخص خواهد شد که ، آیا کاربرد این شعارها تنها در عرصه انتخابات و در جهت کسب اریکه قدرت است و یا در جهت حمایت از اقشار مظلوم جامعه .
در پایان این نکته را یاد آور می شویم که یکی از اعضای شورای عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شهرکرد و عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت _ حنیف یزدانی _ که همراه با سایر اعضای دفتر تحکیم وحدت و به طور غیر قانونی دستگیر شده اند همگی دانشجویانی بودند که تنها گناهشان حقیت گویی و حقیت خواهی بوده است.
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شهرکرد ضمن حمایت از حرکت قانونی دفتر تحکیم وحدت_ که در حمایت از دانشجویان بی پناه امیرکبیر صورت گرفت_ اعلام می دارد که خواهان آزادی هر چه سریع تر و بی قید و شرط دانشجویان دستگیر شده دفتر تحکیم وحدت و اعضای سازمان دانش آموختگان ادوار و دانشجویان در بند امیرکبیر می باشد و بیان می دارد اکنون که کشور عزیزمان ایران در آستانه تحریم سوم سازمان ملل قرار گرفته و اوضاع نامناسب اقتصادی فشار زیادی بر جامعه تحمیل داشته ،فشار به دانشجویان نه تنها در جهت حل این مشکلات مفید واقع نخواهد شد بلکه سبب تزلزل هر چه بیشتر جایگاه بانیان و آمران اصلی این فشار ها ، خواهد گردید.
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شهرکرد
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386ساعت 16:33 توسط م.ش.آشنا
|
